تک ستاره دنیا

لذت بیداری یلدا منم * تازه ترين ركن تمنا منم

نامهء تو چقدر زیبا بود هر خطش را سه مرتبه خواندم
ساعت ۱:٢٧ ‎ب.ظ روز شنبه ۱۱ آبان ۱۳۸٧  کلمات کلیدی:

      صدای پای یار مهربان از ره می آید
                              
سر آمد غصه ی هجران یاران، مه می آید
                                  
خدا داند که من جز آن صنم یاری ندارم
                                      
به غیر از انتظار وصل او کاری ندارم
                                          
خدایا پرده بگشا، راز راز اندازه داره
                                                
بیا ای دلنواز من، که ناز اندازه داره

                            سر آمد عمر من، آن دلبر رعنا نیامد
                                    
دل مجنون ز غم ویرانه شد، لیلا نیامد
                                               
می گن یک خال زیبا بر رخ آن نازنین
                                                    
کی آید چشم من آن خال زیبا را ببینه
                                                          
به دنبالش بیابون، در بیایون در نوردم
                                                                  
خدا داند که من مجنون دل صحرا نوردم

                            دل من هر نفس در عشق او جان می سپارد
                                         
نپندارد کسی لیلای من مجنون ندارد
                                             
خوش آن روزی که آن رخسار زیبا را ببینم
                                                             
ز فردوس نگاه دلفریبش گل بچینم
                                                              
الا ای راز هستی، ناز هستی کی می آیی
                                                               
دل ما را ز هجرانت شکستی، کی می آیی

مرا چشمی است و خون افشان ز دست آن کمان ابرو
جهان پر فتنه خواهد شد، از آن چشم و از آن ابرو

Image and video hosting by TinyPic

     بیا ای دل از اینجا پر بگیریم
                                 
ره کاشانه دیگر بگیریم
                                           
بیا گمگشته دیرین خود را
                                                        
سراغ از لاله ی پرپر بگیریم

                     زمین گویی غمی بنهفته داره
                                
سخن هار در دهان ناگفته داره
                                           
ز هر چشمش هزاران چشمه جوشه
                                                                  
که در دل صد شهید خفته داره

                     بیا ای دل از اینجا پر بگیریم
                                 
ره کاشانه دیگر بگیریم
                                           
بیا گمگشته دیرین خود را
                                                        
سراغ از لاله ی پرپر بگیریم ...

Image and video hosting by TinyPic

 نامهء تو چقدر زیبا بود هر خطش را سه مرتبه خواندم
بعد آنرا به روی یک دفتر تا نخورده، قشنگ چسباندم
نامهء تو چقدر خوشبو بود بوی گلهای رازقی میداد
حرفهایت هنوز هم طعم عطر پاییزِ عاشقی میداد
گفته بودی عجیب دلتنگی ، دل من هم برای تو تنگ است
پیش من هم غروب غمگین است، پیش من هم طلوع کمرنگ است
خوشم آمد چقدر دانایی، حالی از حال من نپرسیدی
ولی از پشت قاب دلتنگی ، زردیم را چه زود فهمیدی
یاس زرد ِ دو خانه آنورتر داشت دیشب تو را دعا میکرد
تشنه بود و نبودی و او داشت التماس پرنده ها میکرد
گفته بودی زغیبت باران ، باز هم درد مشترک داریم
تا بخواهی شقایق تشنه گل سرخ پر از ترَک داریم
دوریت کار دست من داده،فاصله که میان ما کم نیست
هیچ کس روزگار و اقبالش مثل ما بی نشان و مبهم نیست
فکرت اینجا میان گلدان است جلوی چشم آرزوهایم
تو خودت را به جای من بگذار، تو دلت سوخت من چه تنهایم؟
سالها میشود که با عکست توی این شهر زندگی کردم
با یکی دو تماس کوتاهت ماه ها رفع تشنگی کردم
ولی آخر چقدر بنشینم؟ نامه ای، حرف روشنی، چیزی
گل خشکی میان این کاغذ که به آن وعده ای بیاویزی
بنویس از خودت ازین نامه، دو سه خط، مختصر، فقط فهرست
فقط اینبار خواهشی دارم :عکس تازه ای برای من بفرست 

 

Image and video hosting by TinyPic